Ustawa dotycząca ciągłości stażu zawodowego fizjoterapeuty – jak ją rozumieć?

Aby zrozumieć język ustawowy, warto poświęcić dłuższą chwilę, by dobrze zinterpretować każdy zapis. Uaktualniona ustawa dotycząca ciągłości stażu zawodowego fizjoterapeutów oraz bezczynności zawodowej – choć została sformułowana we względnie przejrzysty sposób, nadal budzi wątpliwości interpretacyjne wśród tej grupy zawodowej. Wyjaśniamy krok po kroku, co oznaczają poszczególne zapisy.

Kogo dotyczy ustawa o bezczynności zawodowej fizjoterapeutów i co zawiera?

Znowelizowana i uchwalona przez Krajową Izbę Fizjoterapeutów ustawa z dn. 11 lutego 2020 r. zawiera m.in. wykaz działań, które musi podjąć fizjoterapeuta chcący wrócić do pracy po okresie bezczynności zawodowej, czyli wynoszącym więcej niż 5 lat w ostatnich 6 latach. Wszelkie zapisy dotyczą:

  1. fizjoterapeutów, którzy zawiesili swoją praktykę zawodową lub ją zakończyli,
  2. fizjoterapeutów, którzy zakończyli pracę opartą na umowie o pracę, umowie cywilnoprawnej, współpracy w ramach wolontariatu lub stosunku służbowego z powodu ich wygaśnięcia lub rozwiązania,
  3. fizjoterapeutów, którzy nigdy wcześniej nie pracowali w zawodzie, a otrzymali dyplom ukończenia szkoły, uprawniający do pełnienia obowiązków zawodowych.

Moment, od którego naliczany jest czas bezczynności zawodowej rozpoczyna się w dniu zakończenia pracy zawodowej wspomnianej w pkt 1. oraz 2. lub w przypadku pkt 3. od dnia uzyskania dyplomu.

Powrót do pracy po okresie bezczynności zawodowej – co trzeba zrobić?

Jeśli okres bezczynności zawodowej jest dłuższy niż ten wskazany w ustawie (5 lat) fizjoterapeuta musi wysłać zawiadomienie do Biura Krajowej Izby Fizjoterapeutów (najlepiej za pośrednictwem poczty elektronicznej), zawierające:

Po wysłaniu kompletnego zawiadomienia, fizjoterapeuta uzyskuje skierowanie wydane przez Prezesa Krajowej Rady Fizjoterapeutów z dołączoną kartą przeszkolenia. Od tamtej pory fizjoterapeuta może zacząć na nie uczęszczać. W sytuacji, gdy w danej placówce nie jest możliwe zrealizowanie wszystkich czynności zawodowych, które są uwzględnione w programie, zachodzi możliwość odbycia szkolenia w więcej niż 1 podmiocie leczniczym, czyli np. w szpitalu i prywatnym gabinecie.

Kiedy przeszkolenie jest koniecznie, a kiedy nie? – przykłady

Stan na 14.04.2021 r.

Przykład nr 1: Studentka fizjoterapii II stopnia uzyskała dyplom ukończenia szkoły wyższej 5 lipca 2018 r. Od tamtej pory nie podjęła pracy w zawodzie fizjoterapeuty. Aktualnie okres bezczynności zawodowej wynosi niecałe 2 lata, a więc studentka może podjąć pracę bez konieczności odbycia przeszkolenia.

Przykład nr 2: Fizjoterapeuta zakończył praktykę zawodową 20 października 2015 r. Od tamtej pory przestał pracować w zawodzie fizjoterapeuty. Na ten moment okres bezczynności zawodowej przekracza 5 lat, a więc musi odbyć przeszkolenie.

Czy czas bezczynności zawodowej może zostać przerwany?

Tak, może. Gdy fizjoterapeuta podejmie pracę w zawodzie przed upłynięciem 5 lat bezczynności zawodowej, jej czas przestaje być naliczany, a przeszkolenie nie jest konieczne. Jest jednak warunek – fizjoterapeuta musi podejmować praktykę przez przynajmniej pół roku w wymiarze miesięcznym i wynoszącym przynajmniej 40 godzin. Jest to naliczane do jego stażu pracy, który (w zależności od charakteru pracy) potwierdzają odpowiednie dokumenty, takie jak:

Jakie inne czynności zawodowe liczą się do stażu pracy fizjoterapeuty?

Oprócz czynności zawodowych, które znajdują się w Ustawie o zawodzie fizjoterapeuty jako liczące się do stażu pracy, są też inne – równie ważne, które mogą przerwać okres bezczynności zawodowej. Są nimi m.in.: